Japanese AlmanacKalendarz rokuyō
Metoda
Okresy słoneczne to chwile, gdy pozorna długość ekliptyczna Słońca osiąga wielokrotność 15°, obliczone za pomocą Skyfield i efemerydy JPL DE421, w japońskim czasie standardowym. Miesiące dawnego kalendarza zaczynają się w dniu (JST) każdego nowiu; miesiąc z przesileniem zimowym to miesiąc 11, a w roku 13-miesięcznym pierwszy miesiąc bez okresu głównego jest miesiącem przestępnym. Rokuyō wynika z (miesiąc + dzień) dawnego kalendarza, znaki dnia z cyklu 60 dni. Dni sezonowe według zwyczajowych definicji (np. setsubun = dzień przed risshun). Daty porównano z kalendarzem Narodowego Obserwatorium Astronomicznego Japonii.
O tej stronie
Sześciodniowy cykl rokuyō (senshō, tomobiki, senbu, butsumetsu, taian, shakkō) i daty każdego z nich w nadchodzącym roku.
Rokuyō to tradycyjne oznaczenie wciąż drukowane w japońskich kalendarzach. Nie ma podstaw naukowych; ta strona podaje je wyłącznie jako konwencję kalendarzową.